Następne lata to czas wytężonych wysiłków i zabiegów związanych z remontem, modernizacją i przebudową obiektu w celu przystosowania go do potrzeb szkoły zawodowej. Całkowitego remontu, a właściwie wymiany na nowe, wymagało prawie wszystko: od dachu do piwnic. Trwające latami prace remontowe, adaptacyjne  i modernizacyjne uratowały obiekt od nieuchronnej śmierci technicznej  i stworzyły szkolne minimum warunków lokalowych oraz pozwalały na dalszy rozwój szkoły. Stopniowo organizowano pracownie przedmiotowe: fizyki, matematyki, języka polskiego, języków obcych , historii i geografii oraz pracownię technologii gastronomicznej i przedmiotów zawodowych. Powstał również gabinet lekarski. W 1973 r. wykwaterowano lokatorów prywatnych, a zwolnione pomieszczenia po gruntownej przebudowie przeznaczono na zorganizowanie warsztatów szkolnych, które stały się bazą szkolenia praktycznego uczniów oraz świadczą usługi gastronomiczne i krawieckie.  W 1975 r. baza szkoły wzbogaciła się o obiekt sali gimnastycznej przyjęty od byłego Technikum Mechanicznego. 

  Liczba kierunków kształcenia ciągle wzrastała a ich rodzaj dostosowywany był do potrzeb gospodarczych  regionu:
w 1962 r., z chwilą powstania, szkoła kształciła  młodzież w zawodach: sprzedawca, kucharz, kelner.w 1964 r. powstaje Zasadnicza Szkoła Handlowa dla Dorosłych oraz Technikum Handlowe dla pracujących na podbudowie ZSZ.

1966 r. – otwarto kierunek odzieżowy w ZSZ oraz specjalność: żywienie zbiorowe oraz ekonomika i organizacja usług gastronomicznych  w Technikum Gastronomicznym dla pracujących.
1970 r. – rozpoczęto kształcenie w zawodach: przetwórstwo mięsa, piekarz, ciastkarz.
1971 r. – powstało technikum Odzieżowe dla pracujących na podbudowie ZSZ. Ta forma kształcenia trwała do 1974 r.   i zostaje wznowiona dopiero w 1986 r.
1974 r. – powstaje Liceum Zawodowe o specjalnościach: sprzedawca-magazynier, kelner bufetowy ( wygasa w 1980 r.)
 

  Profil zawodowy szkoły ciągle się rozszerzał . Szkoła składała się z wielu jednostek różniących się podbudową programową i okresem kształcenia. Bywały okresy kiedy szkoła prowadziła pełny cykl kształcenia w 14 zawodach, liczba klas przewyższała 40, a liczba uczniów przekraczała 1100 nie schodząc nigdy poniżej 800.  Ta ilość kierunków kształcenia nie odpowiadała już oficjalnej nazwie: Zasadnicza Szkoła Handlowa  dlatego 15.04.1975 r. Kuratorium Okręgu Szkolnego Wrocławskiego nadało szkole nową nazwę: Zespół Szkół Zawodowych nr 2 im. S. Staszica.

Przez 45 lat szkoła wykształciła około 11 tysięcy absolwentów. Obecna nazwa Zespół Szkół Licealnych i Zawodowych nr 2 im. S. Staszica .. funkcjonuje od 1.09.2001 r. wstecz

 Obecne kierunki kształcenia to:

technik handlowiec,
technik organizacji usług gastronomicznych,
technik żywienia i gospodarstwa domowego,
technik kelner,
oraz w zasadniczej szkole zawodowej o specjalności:
sprzedawca,
kucharz,
fryzjer,

  Dyrektorzy Szkoły :  

1.09.1962 r. – 31.08.1985 r.    Kazimierz ZDEB  / przedmioty zawodowe /
1.09.1985 r. – 31.08.1988 r.    Andrzej WĄGROWSKI  / przedmioty ekonomiczne /
1.09.1988 r. – 31.12.1998 r.    Andrzej BIRA  / język polski  /
1.04.1999 r. – 31.08.2006 r.    Józef DUNIEC  / pedagogika /
1.09.2006 r. – do chwili obecnej: Danuta PAWŁOWICZ  / matematyka /

Tekst: mgr Anna Pasternak, mgr inż. Daniel Pawłowicz.

Zaprasza na oficjalną stronie szkoły HANDLOWEJ

Daniel Pawłowicz. Copyright © 2008  Zespół Szkół Licealnych i Zawodowych nr 2 Wszelkie prawa zastrzeżone.